Αμφισβήτηση των δοξασιών και πρακτικών των Μαρτύρων του Ιεχωβά
Καμία από αυτές δεν έχει εκπληρωθεί. Παρά το γεγονός ότι στα συγκεκριμένα έντυπα χρησιμοποιήθηκαν ―για να τονιστεί η αξιοπιστία των προβλέψεων― κατηγορηματικές εκφράσεις όπως «εδραιωμένη αλήθεια» Σε πολλές περιπτώσεις, η μη εκπλήρωση των προφητειών απλά αγνοήθηκε από τις εκδόσεις. Ένα βιβλίο μάλιστα, με τίτλο Το Ολοκληρωμένο Μυστήριο (1917), περιέγραφε τα γεγονότα που θα συνέβαιναν τα έτη 1918-1925, επαναλαμβάνοντας προβλέψεις που είχαν ήδη διατυπωθεί για τα χρόνια πριν το 1914. κδ 27). Οι εκδόσεις της Σκοπιάς, από τις πρώτες κιόλας δημοσιεύσεις του ιδρυτή τους Καρόλου Τέιζ Ρώσσελ στα μέσα της δεκαετίας του 1870, παρουσιάζουν προβλέψεις, χρησιμοποιώντας το σύστημα χρονολογιών που υπάρχει στη Βίβλο.α 7), «Περί δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἤ τῆς ὥρας οὐδείς οἴδεν, οὐδέ οἱ ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ, οὐδέ ὁ υἱός, εἰ μή ὁ πατήρ» (Μάρκ. Ο Φρέντερικ Φρανς είχε σπουδάσει ελληνικά για δύο χρόνια και ήταν αυτοδίδακτος στα εβραϊκά.
ιγ 32), «Ὥσπερ γάρ ἡ ἀστραπή ἐξέρχεται ἀπό ἀνατολῶν καί φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὔτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ υἱού τοῦ ἀνθρώπου» (Ματθ. Όταν κάποια από τα προβλεπόμενα γεγονότα δεν επαληθεύτηκαν για μία ακόμα φορά, μια νεότερη έκδοση του βιβλίου (1926), τροποποίησε τις σχετικές διατυπώσεις και αφαίρεσε τις ημερομηνίες. Μερικές από τις προφητείες που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς είναι οι εξής (παρατίθενται με χρονολογική σειρά δημοσίευσης): Η Μετάφραση Νέου Κόσμου της Βίβλου από τη Σκοπιά έχει δεχθεί πολλές κριτικές από το 1961 που εξεδόθη στα Αγγλικά.
Σύμφωνα με τις αντιαιρετικές εργασίες θεολόγων όπως του Γεωργίου Ψαλτάκη και του Δημητρίου Κόκορη, κάποιες δοξασίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά έρχονται σε σύγκρουση με θεμελιώδεις δογματικές βάσεις της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί κατά τον όγδοο μ.Χ. αιώνα από τον Ιωάννη Δαμασκηνό στο έργο του «Έκδοσις Ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως».
Ο Ραίημοντ Φρανς, πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά, έχει ισχυριστεί ότι η επιτροπή αποτελούνταν από τέσσερις άνδρες, από τους οποίους μόνο ένας ―ο κύριος μεταφραστής, Φρέντερικ Φρανς― είχε επαρκή γνώση των βιβλικών γλωσσών για να αποπειραθεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Δεν φέρει εξάλλου κάποιο όνομα μεταφραστή και παρουσιάζεται ως ένα ανώνυμο έργο της «Επιτροπής Μετάφρασης Νέου Κόσμου».
Το 1997 εκδόθηκε η απόδοση της Μετάφρασης Νέου Κόσμου στα ελληνικά. Η κριτική στη μετάφραση επικεντρώνεται κυρίως σε δύο θέματα. Τέτοιες συγκρούσεις εντοπίζονται στα εξής: απορρίπτουν το δόγμα της Αγίας Τριάδος, διακηρύττουν ότι το Άγιο Πνεύμα δεν αποτελεί πρόσωπο, ταυτίζουν τον Ιησού Χριστό με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, αρνούνται τη συνέχιση της ύπαρξης των ασεβών μετά την Τελική Κρίση όπως και τη διμερή διάρθρωση του ανθρώπου από σώμα και ψυχή και αρνούνται τη χρησιμοποίηση στη λατρεία των εικόνων και του σταυρού καθώς και το Αειπάρθενο της Παρθένου Μαρίας. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από βιβλία και περιοδικά των Μαρτύρων του Ιεχωβά στα οποία στηρίζεται αυτή η κριτική είναι: Επίσης, έχει τύχει αποδοκιμασίας η επανειλημμένη διακήρυξη των ΜτΙ ότι η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού έχει τελεστεί και γενικότερα οι προφητείες τους που επιβεβαίωναν την έλευση γεγονότων εσχατολογικού περιεχομένου.
Το πρώτο είναι η εισαγωγή του ονόματος Ιεχωβά 237 φορές στην Καινή Διαθήκη, χωρίς να υπάρχει κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι το όνομα αυτό υπήρχε στα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα. . Αυτά τα στοιχεία θεωρείται από την ορθόδοξη θεολογία ότι αντιτίθεται στα λόγια του Χριστού «οὐχ ὑμῶν ἐστι γνώναι χρόνους ἤ καιρούς οὕς ὁ πατήρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ» (Πράξ.
